Biokataliza w temperaturze powyżej 100 stopni Ochrona enzymów przed wysoką temperaturą

Źródło: komunikat prasowy Uniwersytet w Bielefeldzie | Tłumaczenie wykonane przez sztuczną inteligencję 5 min Czas czytania

Related Vendor

Dzięki enzymom substancje chemiczne można często wytwarzać w sposób bardziej zrównoważony niż przy użyciu katalizatorów metalowych. Jednak pod wpływem wysokiej temperatury tracą one swoją skuteczność. Naukowcy z Uniwersytetu w Bielefeldzie opracowali teraz zabezpieczenie dla enzymów, które pozwala na ich stosowanie nawet w temperaturze 100 °C i wyższej. Otwiera to nowe możliwości zastosowań w dziedzinie biokatalizy.

W ramach badania współpracowali oni nad opracowaniem procesu syntezy oraz zbadaniem struktury porowatych związków klatkowych z uwięzionymi enzymami (od lewej): Judith Bünte, prof. dr Andreas Hütten, dr Jianing Yang, prof. dr Harald Gröger oraz dr Inga Ennen.(Zdjęcie: Mike-Dennis Müller)
W ramach badania współpracowali oni nad opracowaniem procesu syntezy oraz zbadaniem struktury porowatych związków klatkowych z uwięzionymi enzymami (od lewej): Judith Bünte, prof. dr Andreas Hütten, dr Jianing Yang, prof. dr Harald Gröger oraz dr Inga Ennen.
(Zdjęcie: Mike-Dennis Müller)

W jaki sposób można ustabilizować enzymy nawet w wysokich temperaturach i wykorzystać je do reakcji chemicznych? Tym zagadnieniem zajęli się prof. dr Harald Gröger i prof. dr Andreas Hütten z Uniwersytetu w Bielefeldzie wraz ze swoimi zespołami. Ich pomysł polegał na osadzeniu enzymu w ochronnym trójwymiarowym środowisku, aby zachował on swój kształt, a tym samym aktywność, nawet w wysokich temperaturach.

Polimerowa klatka jako osłona termiczna

Jako cząsteczki białkowe enzymy mają pewną słabość: aby mogły pełnić swoją funkcję, muszą mieć określoną strukturę przestrzenną. W wysokich temperaturach struktura ta może ulec utracie, a nawet nieodwracalnemu zniszczeniu. Nazywa się to denaturacją. Enzym rozprostowuje się wówczas podobnie jak motek wełny, który jest rozciągany, i traci pożądaną aktywność jako przyspieszacz reakcji.

Enzym nie jest przymocowany do powierzchni, lecz umieszczony w trójwymiarowej strukturze klatkowej.(Bild:  Jianing Yang)
Enzym nie jest przymocowany do powierzchni, lecz umieszczony w trójwymiarowej strukturze klatkowej.
(Bild: Jianing Yang)

W związku z tym naukowcy umieścili enzym w ochronnej, porowatej strukturze wykonanej z polimeru organicznego. Pory są na tyle duże, że mogą przez nie przejść substancje potrzebne enzymowi do przeprowadzenia reakcji chemicznej. Powstałe produkty następnie wydostają się przez pory z powrotem do otaczającego środowiska.

W porowatej strukturze enzym jest chroniony przed rozłożeniem się pod wpływem ciepła, a tym samym przed odkształceniem. W tradycyjnych procesach chemicznych enzymy są często mocowane do powierzchni, przez co są bezpośrednio narażone na działanie otoczenia. Natomiast w nowej metodzie enzym jest osadzony w porowatej strukturze klatkowej, gdzie jest odporny na wysoką temperaturę i może nadal działać. Można go nawet wykorzystywać wielokrotnie.

Chroniony enzym zachowuje aktywność nawet w temperaturze 100 °C

W badaniach naukowcy wykorzystali lipazę. Enzym ten jest często stosowany w syntezach chemicznych, jednak zazwyczaj jest wrażliwy na wysoką temperaturę. Dzięki osadzeniu w porowatej strukturze materiału naukowcy wykazali, że lipaza pozostaje aktywna nawet w wysokich temperaturach, a zatem porowata struktura rzeczywiście chroni enzym przed ciepłem. Bez tej ochrony lipaza traci natomiast w znacznym stopniu swoją aktywność.

Nawet w temperaturze 100 °C zamknięty enzym pozostawał aktywny. W tej temperaturze działał nawet około dwa razy szybciej niż w temperaturze pokojowej. Chroniony enzym, wykorzystywany jako biokatalizator, zachowywał swoją wydajność nawet po wielokrotnym użyciu. W układzie eksperymentalnym służącym do badania możliwości jego ponownego wykorzystania jego wydajność w temperaturze 100 °C pozostała niemal niezmieniona przez dwanaście cykli reakcyjnych.

„Punktem wyjścia dla naszych badań było podstawowe pytanie badawcze: jakie metody pozwalają zapobiegać denaturacji enzymów nawet w wysokich temperaturach i w trudnych warunkach reakcji” – mówi dr Jianing Yang, pierwsza autorka badania. „Okazało się, że enzymy wykazują pożądane właściwości dzięki dostosowanemu do potrzeb wbudowaniu ich w związki klatkowe”.

W cyklu research_tv prof. dr Harald Gröger oraz dr Jianing Yang przedstawiają, w jaki sposób ich nowe podejście reakcyjne pozwala przezwyciężyć ograniczenia termiczne w procesach biokatalitycznych.

Znaczenie dla przemysłu chemicznego

Zaleta wysokiej stabilności temperaturowej wykracza poza sam enzym. Niektóre substancje chemiczne są w stanie stałym w temperaturze pokojowej i topią się dopiero w temperaturze 100 °C lub wyższej. W przypadku reakcji enzymatycznych substancje te często musiały dotychczas być najpierw zmieszane z rozpuszczalnikiem, co zwiększało złożoność procesu.

Dzięki nowej metodzie naukowcy mogą natomiast wykorzystywać te substancje bezpośrednio w postaci stopionej. W swoich eksperymentach udało im się między innymi przeprowadzić reakcję w temperaturze 110 °C. Kolejne próby wykazały, że metoda ta sprawdza się również w temperaturach sięgających 120 °C. Reakcje przebiegały przy tym bez użycia rozpuszczalników organicznych.

Zapisz się do newslettera już teraz

Nie przegap naszych najlepszych treści

Klikając „Zapisz się do newslettera”, wyrażam zgodę na przetwarzanie i wykorzystywanie moich danych zgodnie z formularzem zgody (rozwiń, aby poznać szczegóły) i akceptuję warunki korzystania. Więcej informacji znajdziesz w naszej polityce prywatności. Wyrażenie zgody dotyczy w szczególności przesyłania biuletynów redakcyjnych drogą elektroniczną oraz łączenia danych w celach marketingowych z wybranymi partnerami reklamowymi (np. LinkedIn, Google, Meta).

Rozwiń, aby poznać szczegóły Twojej zgody

Jest to interesujące dla przemysłu chemicznego: jednym z możliwych obszarów zastosowania jest produkcja estrów. Są one wykorzystywane między innymi w kosmetykach, perfumach i wyrobach z tworzyw sztucznych, gdzie wiele surowców ma temperaturę topnienia powyżej 100 °C.

Wykorzystanie enzymów tam, gdzie dotychczas nie było to możliwe

„Naszym celem było umożliwienie efektywnego stosowania procesów biokatalitycznych nawet tam, gdzie dotychczas uważano to za niemożliwe” – mówi Gröger, który pełni funkcję kierownika grupy badawczej ds. przemysłowej chemii organicznej i biotechnologii na Uniwersytecie w Bielefeldzie i jest współautorem badania. „Chcemy konsekwentnie rozwijać badania w kierunku zastosowań praktycznych i przyspieszać ich wdrażanie do procesów przemysłowych”.

Hütten, profesor emerytowany fizyki w Bielefeldzie i współautor badania, wraz ze swoim zespołem badał między innymi strukturę materiału oraz sposób, w jaki enzym jest w nim uwięziony. „Za pomocą mikroskopu elektronowego o wysokiej rozdzielczości zbadaliśmy strukturę materiału, uzyskując w ten sposób wgląd w wnętrze porowatej struktury polimerowej” – mówi naukowiec. „Było to szczególne wyzwanie, ponieważ materiał ten nie ma regularnej budowy, jak kryształ”. Badania te były istotne dla zrozumienia, jak zbudowana jest porowata struktura i w jaki sposób zamknięty jest w niej enzym.

Perspektywy

W styczniu 2026 r. dr Jianing Yang i prof. dr Harald Gröger otrzymali nagrodę Jörg Schwarzbich Inventor Award za opracowanie nowej metody.(Bild:  Stefan Sättele)
W styczniu 2026 r. dr Jianing Yang i prof. dr Harald Gröger otrzymali nagrodę Jörg Schwarzbich Inventor Award za opracowanie nowej metody.
(Bild: Stefan Sättele)

Współpraca ta pokazuje również, w jaki sposób z fundamentalnego zagadnienia naukowego może powstać potencjalne zastosowanie przemysłowe. Naukowcy przeprowadzili już rozmowy z przedsiębiorstwami z różnych branż. Celem jest dalszy rozwój tej metody i rozszerzenie jej na inne enzymy oraz procesy przemysłowe. W tym celu konieczne są jeszcze dalsze badania, między innymi dotyczące długoterminowej stabilności biokatalizatorów oraz przeniesienia tej metody na skalę przemysłową.

Badania te zostały już na początku 2026 roku wyróżnione nagrodą Jörg Schwarzbich Inventor Award 2025. Nagroda ta, o wartości 40 000 euro, jest przyznawana przez Stowarzyszenie Uniwersyteckie w Bielefeldzie oraz Uniwersytet w Bielefeldzie i stanowi wyraz uznania dla wynalazków naukowych o wysokim potencjale innowacyjnym i praktycznym.

Oryginalnapublikacja: Jianing Yang, Inga Ennen, Judith Bünte, Andreas Hütten, Harald Gröger: Wydajna synteza katalizowana przez lipazę w temperaturze ≥100°C dzięki uwięzieniu biokatalizatora w porowatym polimerze organicznym, Angewandte Chemie Novit, opublikowano 21 lipca 2026 r.; DOI: 10.1002/anov.70023,