Oznaczanie zawartości humusu w glebach metodą zawiesinową TOC Czy rośliny mają wystarczającą ilość pożywienia?

Zawartość humusu w glebie decyduje m.in. o jej żyzności, dlatego stanowi ważny parametr analityczny w rolnictwie. Metoda zawiesinowa TOC stanowi alternatywę dla klasycznych metod badawczych, ponieważ umożliwia wielokrotne oznaczanie na podstawie jednej wagi wyjściowej, zapewniając tym samym wysoki poziom pewności analitycznej i statystycznej.

Dla niektórych gleba to przede wszystkim brud. To oczywiście dalekie od prawdy. W rzeczywistości gleby są złożonymi mieszaninami wody, składników nieorganicznych, takich jak krzemiany czy minerały ilaste, ale także składników organicznych, na przykład pochodzących z martwego materiału biologicznego, takiego jak liście, korzenie, organizmy glebowe i wiele innych. Gleby zawierają ponadto liczne żywe organizmy, które są odpowiedzialne m.in. za rozkład i przemianę substancji organicznej, zapewniając w ten sposób obieg składników odżywczych w glebie. Duże znaczenie dla struktury gleby, a także dla różnych funkcji biologicznych i ekologicznych gleby ma zawartość humusu. Odpowiada ona substancji organicznej gleby (organiczna substancja glebowa = OBS).