Substancje alkilowe per- i polifluorowane (PFAS) PFAS w centrum uwagi: jak parametry sumaryczne poszerzają zakres analizy

PFAS stanowią problem. Występują niemal wszędzie, są niezwykle różnorodne, stabilne, trwałe i często toksyczne, a poprzez łańcuch pokarmowy przedostają się również do organizmu człowieka. Klasyczne metody analityczne pozwalają na ilościowe oznaczenie jedynie niewielkiej części tych substancji. Jednak parametry sumaryczne mogą poszerzyć zakres analizy PFAS.

Substancje per- i polifluorowane alkilowe (PFAS) w ostatnich latach coraz częściej znajdują się w centrum zainteresowania analityki środowiskowej, organów regulacyjnych, a także opinii publicznej. Ich wyjątkowa stabilność chemiczna i trwałość powodują, że gromadzą się one na całym świecie w wodzie, glebie i systemach biologicznych. Właśnie ta stabilność sprawia, że PFAS są jednym z najtrudniejszych do usunięcia zanieczyszczeń środowiskowych naszych czasów. Z punktu widzenia analityki środowiskowej przemysł stoi przed wyzwaniem związanym z mierzalnością, zwłaszcza w odniesieniu do wiarygodnego wykrywania analitycznego odpowiednich substancji.